วันที่ฉันเลือกเดินออกมาจากชีวิตใคร
ก็เพราะฉันเห็นว่า
+ + จุดที่ยืนระหว่างกัน มันทำให้ฉันรู้สึกแย่กับเธอ รู้สึกแย่กับตัวเอง
+ + จุดที่ยืนระหว่างกัน ทำเรา "ทำร้ายกัน" ทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ
ยามเมื่อความต่าง เป็นสิทธิ์ของชีวิตคนๆหนึ่ง
เป็นความพอใจ ในการใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ
เคยอยากรู้มั้ย ว่าแล้ววันดีๆระหว่างกัน มันหายไปไหน
วันดีๆ ไม่เคยลบไป มันยังคงอยู่ที่เดิมในใจ
หากแต่เพียงฉันถอยออกมายืนตรงจุด "สบายใจ"
เรียนรู้ ที่จะเลือกจำแต่ความทรงจำดีๆที่สวยงามระหว่างเรา
....
กว่าที่ใจจะสามารถซื้อใจใครอีกคน
เวลาเป็นเหมือนแผนที่ที่บ่งบอกระยะทางของการเดินทาง
เรื่องราวความผูกพันเป็นเหมือนรายละเอียดของทางที่เดิน
ซึ่งมันมีค่าเสมอ..ไม่เปลี่ยน
ความชัดเจน คือชีวิตในรูปแบบของความไม่แน่นอน
ความชัดเจน คือฉันยังคงซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเองเสมอ
คนๆหนึ่ง มีค่ากับชีวิต เมื่อเรายังต้องการรักษาเค้าไว้ให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
"ระยะระหว่างกัน อาจไม่มีทางเท่าเดิม เหมือนเดิม" ด้วยเหตุผลของความรู้สึกทั้งหมด
....
ชีวิตก็เท่านี้ ไม่ได้สวยงามดีมากพออย่างใจใคร
แต่การคบกัน เราต่างก็ต้องพอใจที่จะมีกันในชีวิตอย่างที่ได้เป็นตัวเอง
เท่าที่เหลือ อย่างที่เป็น
:) สบายใจตรงไหน ก็ตรงนั้น "ที่ยืน..ระหว่างกัน" ต้นกันยายน 2550
"สิ่งสำคัญ....ไม่อาจเห็นได้ด้วยตา" 
