"สิ่งสำคัญ....ไม่อาจเห็นได้ด้วยตา"

ถึง..คุณ

ผู้ซึ่งคอยห่วงใยและหวังดีเสมอมา

..

ชีวิตมีบางสิ่งเข้ามาเพิ่มเติม

แต่ก็ยังคงดำเนินไปเรื่อยๆอย่างเคย

มันดีตรงที่ เรารู้สึกค่อยๆเปลี่ยนแปลง

เพื่อการทำบางสิ่ง ซึ่งไม่เคยทำด้วยความเต็มใจ

..
หากใครคนนึง บอกว่าเราต้องทำอะไร

เราคงไม่ทำ

หากใครคนนึง วัดความจริงใจของเรา

จากการที่เราต้องเป็นทั้งหมดอย่างที่เค้าต้องการ

เราคงเลือกเป็นคนแย่ๆ มากกว่าเป็นคนดีๆ

ผู้คนของมิตรภาพ ยังคงยืนห่างจากเราด้วยระยะเท่าเดิม

ไม่ใกล้ และไม่ไกล ด้วยความเอื้ออาทรกันอย่างที่มี อย่างที่เป็น

..

บ่อยครั้ง ที่เรานึกขอบคุณ และไม่ละเลย ที่จะกล่าวขอบคุณ

คุณและอีกหลายๆคน ที่ดีกับเรา

อาจเพราะเรา ไม่อยากรอให้ พรุ่งนี้กลายเป็นเวลาที่สายไป

สำหรับการให้คนคนนึงรับรู้ว่า ....เรารู้สึกกับเค้าอย่างไร

คน- คนนึง สิ่ง- สิ่ง หนึ่ง

ไม่มีความหมายใดๆเลย หากเราไม่ได้ให้เวลา ไม่ได้ใส่ใจในมัน

ขอบคุณที่ไม่เคยหายไป

อยากให้รู้..ว่าเรายังอยู่ที่เดิม

เราเอง

:) ขอบคุณ....ที่รักกัน กลางกรกฎาคม 2551