....
การวางแผนชีวิตเป็นเรื่องที่ดี
ทำให้สามารถกำหนดทิศทางความต้องการ
มีเวลาคิดไตร่ตรองความคุ้มค่า
ช่างน้ำหนักผลดีและผลเสียกับอะไรที่ต้องพบเจอ
และมีแผนสำรอง รับมือเหตุฉุกเฉินเฉพาะหน้าที่คาดว่าจะเกิดขึ้น
แต่....ชีวิต ต่างต้องเคยเจอกับบางสิ่งที่อยู่นอกเหนือแผนที่วางไว้
ความเปลี่ยนแปลงที่ต้องเรียนรู้ แต่ยากต่อการยอมรับ
"ตัวแปรอิสระ" ที่ยากต่อการควบคุม
หลายคน ทนไม่ได้กับสถานการณ์ที่ตัวเองไม่อาจควบคุม
หลายคน กังวล เมื่อต้องอยู่ใต้ฟ้าที่ไม่รู้ว่าฝนจะตกลงมาตอนไหน
และหลายคน เลือกจะจากไป จากคนที่ใช้ชีวิตอิสระมากเกิน
กับชีวิตที่เดินอยู่บนเส้นด้ายของความพอใจมากกว่าความถูกต้องเหมาะสม
ซึ่งไม่ได้หมายถึงความพอใจ ที่ไปทำใครให้เดือดร้อน
แต่เป็นการใช้ชีวิตด้วยเกณฑ์ส่วนตัว ไม่ใช่เกณฑ์สังคม
วัดปริมาณความสุข จากความรู้สึก
ไม่ได้วัดจากการสรรเสริญเยินยอ จากเสียงข้างมาก
ชีวิตอย่างที่เป็นจึงแตกต่างเสมอ
เข้าใจถึงเหรียญที่มีสองด้าน
เข้าใจถึงสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ที่มีหลายมุม
เข้าใจถึงความต้องการของเธอที่ต่างจากฉัน
ไม่ใช่ทุกอย่าง : อินคา
เมื่อพายุพัดออกไปและฟ้าสดใสก็คืนมาแทน 
เมื่อความช้ำ ความเจ็บแค้น เพราะใครสักคน มันน้อยลงไป
จากใจที่เคยปวดร้าว ไม่ลืมเรื่องราวเสียใจฟูมฟาย
เมื่อวันล่วงเลยออกไปก็จึงเข้าใจมันง่ายจริงๆ
แล้วก็แล้วกัน เพราะเธอกับฉัน..ไม่ใช่ทุกอย่าง
แม้จะถูกทิ้งกลางทาง ก็คงต้องไปโดยไม่มีเธอ
ยังมีอะไรใต้ฟ้ากว้างใหญ่ ที่มากไปกว่าความรัก..
ยังมีอะไรต้องทำอีกหลายหลาก
ที่มันจำเป็น กว่าความรักมากมาย
ก็เป็นแค่เพียงเหตุการณ์ ที่มันถูกกลืนด้วยกาลเวลา
จุดหนึ่งใต้เงาแผ่นฟ้า ที่มันก็ผ่านไปแล้วจริงๆ
บางที การที่เราไปกันไม่ได้
คงเป็นเพราะรูปแบบความรักอย่างที่เธอต้องการ
ไม่ใช่รูปแบบความรักอย่างที่ฉันมี
บางที การที่เราเข้ากันไม่ได้
คงเป็นเพราะรูปแบบความคิดอย่างที่เธอมี
ไม่เข้ากันเลยกับรูปแบบชีวิตอย่างที่ฉันเป็น
:) ไม่ใช่ต่างที่ยังคงอยู่ แต่คือต่าง ซึ่งหมายถึง..การจากกันไป ต้นตุลาคม 2550
"สิ่งสำคัญ....ไม่อาจเห็นได้ด้วยตา" 
